جشن آغاز امامت امام زمان؛ درست یا غلط؟

سلام.

فرارسیدن نهم ربیع الاول را به دلیل به هلاکت رسیدن دو عمر که یکی عمر بن سعد از ملعونین واقعه عاشورا به دست مختار و دیگری ... را تبریک می گویم.

هر سال این موقع یعنی در نهم ربیع الاول برایم این سوال مطرح است و درباره آن تفکر می کنم و گاهی بحث و امسال هم با کمک اینترنت کمی تحقیق اینترنتی کردم و از استادم جناب آقای قاسمیان هم سوال نمودم. ما حصل آن این است که در زیر می خوانید، اما بسیار دوست دارم در قسمت نظرات این پست دوستان بحث مطرح شده را ادامه دهند و نقطه نظرات خود را بگویند و ادله خود را بیاورند تا شاید به نتیجه ی خوبی برسیم. و به درد همه مان بخورد.

 

ابهام و سوال این است:

عده زیادی روز نهم ربیع الاول را روز شادی و جشن می دانند. برخی آن را عید تاج گذاری امام زمان (روح های ما فدای خاک قدومش) و یا مودبانه تر روز آغاز امامت ایشان می دانند و این به جهت آن است که قول معروف درباره تاریخ شهادت امام حسن عسگری (ع) هشتم ربیع الاول است و از فردای آن روز امامت امام بعدی یعنی امام زمان (عج) شروع می شود. صدا و سیما اصلا محلی از اعراب ندارد ولی صرف یادآوری باید گفت که آنها هم تابع همین نظرند و با ارائه گل های بزرگ و گران در اخبارهای سراسری و احیانا نشست و بحث در خصوص امامت و ولایت و در بعضی موارد تبریک مستقیم آغاز امامت امام زمان به این دسته پایبندند.

کسان دیگری چون خود من این را قبول نداریم. استدلال ما این است که معنی ندارد فردای شهادت یک امام معصوم خوشحالی کنیم و جشن بگیریم به جهت امام شدن امام بعدی. ببخشید که شاید زبان اشاره ام به این مطلب کمی بد است. ولی من واقعا این را به همین اندازه سخیف می دانم. مگر نه اینکه همه بزرگواران و حضرات معصومین ما نور واحد هستند. پس رفتن یکی و آمدن دیگری حتی اگر امام زمان باشد چه فرقی دارد. اتفاقا این باعث اندوه است که یک امام و یک واسطه فیض و یک معصوم با خصوصیات آن چنانی که در جامعه کبیره می خوانیم را به دست خود کشته ایم (چه ما چه دشمنان ما، به هر حال ما انسان ها) و بعد خوشحالیم که بعدی آمد. بی معنی به نظر می رسد. شاید اتفاقا باید ناراحت باشیم که یکی از تعداد ثابت دوازده نفری وعده داده شده ایشان کمتر شد!

از طرف دیگر آیا نباید ما در هم هچیزمان نگاه به معصومین و پیشوایان خود کنیم؟!

قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى اطَّلَعَ إِلَى الْأَرْضِ فَاخْتَارَنَا وَ اخْتَارَ لَنَا شِیعَةً یَنْصُرُونَنَا وَ یَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ یَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ یَبْذُلُونَ أَمْوَالَهُمْ وَ أَنْفُسَهُمْ فِینَا أُولَئِکَ مِنَّا وَ إِلَیْنَا. (بحارالانوار ج44 ص287)

مولا امیرالمومنین علیه السلام فرمودند: خداوند تبارک و تعالی مخلوقات زمین را مورد توجه و دقت قرار داد، سپس ما (اهل بیت) را اختیار فرمود و برای ما شیعیان را اختیار فرمود. شیعیانمان ما را یاری می کنند و در فرح و شادی ما اظهار خوشحالی می کنند و برای حزن ما اظهار حزن و اندوه می کنند. و آنها اموال و نفس های خودشان را برای ما بذل و بخشش می نمایند. آنها از ما و به سوی ما هستند.

کدامیک از معصومین چنین روالی را توصیه کرده اند؟ خود امام زمان (عج) فردای شهادت پدر بزرگوارشان خوشحال بودند یا ناراحت؟ مقام معظم رهبری توصیه به جشن می کنند و تبریک می گویند این روز را؟ امام خمینی در این روز خوشحال بود؟ حضرت آقای بهجت چطور؟ (من واقعا نمی دانم ها. اگر درباره سیره این بزرگان در این باره کسی چیزی می داند عنوان کند)

نکته دیگر اینکه ما از این جشن ها که می گیریم به کجا قرار است برسیم؟ اگر قرار است به بهانه آغاز ولایت و امامت امام زمان جشن بگیریم تا مردم یادشان نرود که منتظرند و امامی دارند و اینها ... (برخی از دسته اول استدلال شان این است) نیازی به جشن گرفتن و عید گرفتن است؟ نیازی به گل و شیرینی است؟ خوب نیست در عین اینکه هنوز در مصیبت امام عسگری هستیم درباره امامت امام زمان و پایبندی به آن حضرت و خصوصیات واقعی انتظار به بحث و پخش سخنرانی ها و وعظ ها بپردازیم. از گل گذاشتن در اخبار سراسری چه چیزی عاید می شود؟

چرا برای دیگر امامان معصوم چنین کاری نمی کنیم. اگر این طور است باید فردای عاشورا عید امامت حضرت سجاد (ع) را بگیریم. ایشان کم کسی بوده اند؟ کم امامی بوده اند؟ کمتر از بقیه واسطه فیض بوده اند؟ کمتر از بقیه همه آن صفات اشاره شده در جامعه کبیره را دارند؟! هرگز. پس چرا برای ایشان چنین کاری نمی کنیم؟

دلیل آن را کمی می دانم. قبلا در زمان جوانی و مجردی با لحنی شاید جسورانه درباره امامان معصوم مطلبی در همین وبلاگ نوشته بودم. مطلبی درباره امامان معروف و غیر معروف. اینکه امام علی، امام حسین، امام صادق، امام رضا و امام زمان معروف هستند و بدون آنکه واضح گفته شود انگار در ذهن خیلی ها این عزیزان از بقیه بالاترند. انگار که امامان تاثیرگذارتری بوده اند و بیشتر امامت کرده اند تا بقیه! از بقیه خیلی نمی دانیم جز اینکه معمولا در زندان بوده اند و نتوانسته اند آن چنان که ما از کربلا خوشمان می آید کربلا بیافرینند. یا مزار شریف شان در ایران نیست و ما برای همین خیلی باهاشان ارتباط نداریم. نه سریال شان را می سازیم. نه به شان توسل می کنیم. و نه شهادت شان را چند روز و یک دهه عزاداری می کنیم. به یک روز اکتفا می کنیم و فردایش هم جشن امامت امام بعدی را می گیریم که خیلی خیلی معروف تر هستند و امام حی و آخرین امام و منجی عالم.

صدباره می گویم که مرا به خاطر این بیان رک و سخیف ببخشید. خود این بزرگواران می دانند که قصدم فقط بیشتر دانستن است و اینکه مطلب را خوب بفهمیم و به سهم خودمان امام شناسی کنیم و آسیب شناسی کنیم در این زمینه.

اگر به امامان دیگر همین ما مردم و همین ما انسان ها اجازه می دادیم و کمک می کردیم و خباثت نمی ورزیدیم، آنها منجی عالم بشریت نمی شدند؟ آنها نمی توانستند جهان را نجات دهند. اراده خدا بر این بوده، درست. ولی ما چه کرده ایم و برای چه جشن می گیریم؟! و اس ام اس تبریک می فرستیم؟

 

 

پی نوشت ١: آقای قاسمیان در جواب این سوال من که البته این همه تفصیل ندادم نه از قضیه حمایت کردند و نه مخالفت. گفتند اگر بخواهد این برای امامان دیگر تعمیم داده شود اصلا خوب نیست. ولی خوب به هر حال برای امام زمان چون که ایشان امام حی هستند، می شود توجیه داشته باشد. مطلب مهم دیگر ایشان این بود که این مساله جشن گرفتن یک بدعت جدید در این سالها نیست و از سالیان دورتر مرسوم بوده که شیعیان این روز را به عنوان آغاز امامت ایشان جشن می گرفته اند. صحبت های ایشان کمی مرا از موضع ضدیت در این باره پایین آورد و الان در سطحی هستم که می خواهم دلیل را بدانم و در بالا فقط استدلال هایی که به ذهنم می رسید را توضیح دادم. الان من یک مخالف نیستم بلکه می خوام شیرفهم شوم.

پی نوشت ٢: خاضعانه اعلام می دارم که در این باره نمی دانم و دوست دارم اگر کسی چیزی به ذهنش می رسد یا منبع خوبی دارد معرفی کند.

در همین باره بخوانید:

- جایگاه جشن امامت مهدی موعود (عج) در جامعه - نشریه الکترونیک ساعت صفر

- مهدی یاوران

- جشن تاج گذاری یا جشن عید الزهرا - مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

- علت غیبت

 

/ 23 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مدیون شهیدان

بیانیه جدید موسوی ، کروبی ، هاشمی عبدالمالک این رهبر خداجو و قانون گرا طبق قانون اساسی ازاد است که اعتراض خود را اعلام کند حتی با سربریدن سربازان دیکتاتور این نظام تا قانون اجرا شود ما دستگیری این مرد سبز را توسط سربازان دولت کودتا چیز محکوم می کنیم و تا حق این مرد را نگیرم نمی نشینم بیانیه کروبی : ه ها نفسم جا بیاد بعدامی گم بنده سند محکم و قطعی دارم که(گریه کروبی ) عبدالمالک در زندان مورد تجاوز قرار گرفته است خودش بهم نشون . از طریق قوه من این جریان را پیگیری می کنم و سندهاشو می دم هاشمی مدیون شهیدان www.madiooon.persianblog.ir

/

خوب بود نظرتان را راجع به مطالبی که برایتان می نویسیم مرقوم می فرمودید تا بفهمیم بحث چه نتایجی داشته

/

سند خانواده ی ایشان است من بایک واسطه از ایشان شنیدم و غیر از ایشان بزرگان بسیاری را می شناسم که این روز را جشن می گرفتند. و یا میگیرند و بسیار مقید به آن هستند. ولی نکته ای هست که این روز سر است و از اسرار است. بنابراین کیفیت جشن گرفتن بسیار مهم است.

/

ما نمی خواهیم اثبات کنیم که شهادت دیروز دلیل بر جشن امروز است. بنده از دو زاویه بحث کردم: 1.خدمتتان عرض کردم که خود ائمه -علیهم السلام- این روز را روز شادی شیعیان قرار داده اند.(روز مرگ فرعون آل محمد) بی آنکه ربطی به دیروزش داشته باشد. وجالب است که در مفاتیح نوشته شده که امامت امام عصر مزید بر شرافت امروز(نهم ربیع) است. که عرفه را برای این قسمت مثال زدم.

/

. تاریخ انتظار -که تحقق هدف از خلقت را رقم می زند- پس از عالم میثاق،از حضرت آدم شروع شده است. وقتی پیامبر اکرم ص به دنیا آمدند ملائکه آسمان به هم بشارت دادند که قرب ظهور است زیرا موعود از نسل این پیامبر خواهد بود. روز عاشورا که آسمانیان از تنهایی و غربت حسین بیتاب شده بودند ، خداوند حضرت مهدی را که نشانشان داد آرام گرفتند و از آن روز غبار آلود در کنار حرم ابا عبدالله منتظر مانده اند و برای ظهور حضرت لحظه شماری می کنند. به دنیا آمدن این موعود در نیمه شعبان بر این قرب افزود و زمین و آسمان را مسرور کرد و اینک که امامت حضرت آغاز شده است نزدیک ترین زمان به تحقق آرزوی چندین نسل منتظر فرا رسیده است.و طبیعی است که حال آسمان تبریک و تهنیت این اتفاق بزرگ باشد. که البته سیر طبیعی این اتفاق با شهادت پدر بزرگوارشان مقارن می شود. پس خوشحالی و عید ما به خاطر شهادت نیست بلکه به خاطر هدف والای انتظار و تحقق وعده الهی است که قهراَ با شهادت امام قبل واقع خواهد شد.

/

بصیرت در تاریخ یعنی این که اهم و مهم کنیم و ببینیم برجسته ترین موقعیت و واقعه ای که در عصر هر امام هست چیست؟ مثلا بعد از شهادت امام حسین هم امامت به امام سجاد رسیده است و لی در این برهه از زمان مصیبت اباعبدالله بسیار برجسته است . امام حسن مجتبی که بر مصیبت برادر می گرید دلیلش را اینگونه بیان می کند: لا یوم کیومک یا ابا عبدالله مصیبت هتک حرمت یک امام معصوم آن هم به این شکل برجسته ترین مسآله ان زمان بود که امام سجاد رسالت روشنگری این امر را داشتند. پس اصل این سوال غلط است که چرا پس از شهادت امام حسین جشن امامت نگرفتند!! اما در زمان امامت سه امام نهم و دهم و یازدهم اگر تاریخ را مطالعه بفرمایید رسالت هر سه امام به وضوح آماده سازی شیعیان برای عصر غیبت امام عصر است زیرا برجسته ترین مساله همین است. که در کتب مربوطه این تحلیل ها به طور مفصل بیان شده است.

...

در رابطه با این پست باید بگم که وقتی بچه بودم توی محله مان اخر صفر بعضی ها جشن عمر کشون می گرفتن. همیشه با ترحم نگاهشون می کردم. گمان می کردم که چه انسان های جاهلی هستند. بعد بزرگتر شدیم گفتند:هفته وحدت!!! فکر کردیم هفته وحدت برای اینه که بین مسلمون ها دوستی برقرار بشه. الان که این تبریک جناب عالی رو خوندم عمیقا از شیعه بودن خودم شرمسار شدم...اونم تو هفته وحدت!!!! سنی تو مملکت ما یه اقلیته...وجود داره.هست.قانون اساسی هم به رسمیت شناخته اش! اونوقت شما بابت مرگ خلیفه اش تبریک می گید به هم؟ با این دشمنی ها می خواید تو دهن امریکا هم بزنید لابد؟ واقعا متاسفم. مگر اقلیت ها توی این مملکت از سنی و مسیحی و کلیمی و زردشتی به خودشون اجازه می دن به ائمه معصوم ما توهین بکنن؟ فکر می کردم عمر کشون مال یه نسل از آدمای فسیله .متاسفم که اشتباه می کردم!!!متاسفم که ادم های جزمی هنوز تو این مملکت تولید انبوه می شن...

...

راستی اینم بگم که مناسبت رو غلط برایتان جعل کرده اند. این عمر عمر خلیفه اس...نه عمر عاشورا!!! هزار و چهار صد ساله که این طور بوده... حالا نمی دونم جدیدا عوض شده شاید..

...

حالا بر فرضم که مادر بزرگ مرحوم من اشتباه می کرده!!! اما شما یک نمونه از سیره رسول بزرگ اسلام بیار که از مرگ دشمنش لبخندی به لب مبارکش اومده باشه. چه برسه به تبریک!!! ما چه کاره دنیاییم مگه که برای مرگ آدم ها خوشحال بشیم یا ناراحت... اگر نژاد برتر هستیم بفرمایید تا خودمون هم بدونیم

/

بیا این هم یه نمونه 1.ان الذین یوذون الله و رسوله(دقت بفرمایید) ، لعنهم الله فی الدنیا و الاخره و اعد لهم عذابا الیما.(احزاب/57) 2. رسول خدا درباره حضرت زهرا بارها فرمودند: ...يؤذيني ما يؤذيها و شیعه و سنی اذیت های اولی و دومی را به فاطمه نقل کرده اند. از 1و2 چه نتیجه می گیرید؟ خداوند به آنان لعنت می فرستد. پس رسولش هم می فرستد . پس امامن می فرستادند .پس ماهم باید بفرستیم. تبری یعنی این.